Amerika’da Yüksek Lisans 1. Bölüm

Öncelikle merhaba arkadaşlar.Yeni yakında dil eğitimi + yüksek lisans için yurt dışına çıkacağım.Böyle bir şeyi ayarlarken edindiğim tecrübeleri yazarsam başka insanlarında benimle aynı sıkıntıyı çekmeyeceğini düşünüyorum.İlgilenen arkadaşlar en azından nelerle karşı karşıya olduklarını göreceklerdir.Bu tecrübelerimi hayatımdan kısa hikayecikler ile anlatmaya çalışacağım.

Hedef : ABD,TEXAS,Austin
Üniversite : University Of Texas (UT)
http://www.utexas.edu

“2001 yılında bir aile dostumuz bana üniversiteyi ABD okumam şeklinde bir teklifte bulunmuştu.O zaman gözüm kesmemişti.Mersin Bilgisayar Mühendisliğini bitirdiğimde; yüksek lisansı Abd de yapma fikri o zaman yerleşti kafama.”

1- Öncelikle gideceğiniz yere kim vasıtasıyla gitmeyi planlıyorsunuz.Şu şekilde ki; bir tanıdığınız olabilir yada bir danışmanlık şirketi.Eğer bir danışmanlık şirketini tercih edecekseniz bu yazıyı okumanıza gerek yok.Makul bir ücret ile çalıştıkları için fazlasıyla yardımcı olacaklardır.

Eğer sizin nazınızı çekecek bir tanıdığınız varsa işlerinizin kolay halledilmesi için onun bulunduğu eyaletteki bir okulu tercih etmeniz daha mantıklı olacaktır.Bu konuda en büyük yardımcımız ise Internet olacaktır. Devamını oku

Gidenin Ardinda Kalanlar

Hava soğuktu, belkide yüreğimden süzülen gözyaşlarım üşütüyordu beni; bütün
vücudumdaki tarif edilmez ürpertinin sebebi; belkide ablamın gidiyor olmasını,
onunla ilk defa bu kadar ayrı kalmayı bir türlü kabullenemeyişimdi ama
gidiyordu işte, kimbilir belki de dönmemecesine….
Ablam Amerikaya mastera gidiyordu. Ne büyük mutluluk ama!.. duyan herkesin
gözlerinin parlamasına neden olan bu gidiş, beni mutlu etmeyi bir türlü
başaramıyordu.
O; benim konuşmadan, bakışlarıyla her işini halledecek kadar otoriter, her
insanın imreneceği kadar azimli ve güzel, hayatta hiç birşeyden yılmayacak
kadar sağlam karakterli ablamdı. O benim bu dünyada olma sebebimdi. Kimbilir
belkide onun kardeş ısrarları olmasa ben doğmayacaktım bile.
Her dakika her saniye beynime kazınıyodu.ablamın tekrar tekrar
sarılışı, sonra gözlerinin dolması, güvenliği geçtikten sonra, Türk filmi
nidasıyla dönüp el sallaması, sonra o an… Uçağın büyük bir gürültüyle
havalanması..
Etrafıma bakıyordum, şaşkındım. Sanki birini arıyor gibiydim. Evet, gözlerim
hala ablamı arıyordu. Belkide diyordum binmemiştir uçağa, vazgeçmiştir belki o
büyük kariyer planlarından, belkide hayatının en mükemmel fırsatını elinin
tersiyle geri çevirmiştir… Ablamı yolcu etmeye gelmiş uc araba dolusu insan
arabalara yönelmişken; yapamıyordum, onların ardından gidemiyordum. Her
fırsatta dönüp arkama bakıyordum. O an aklıma Orhan Veli’in Anlatamıyorum
şiiri geliyordu;

Ağlasam sesimi duyar mısınız
Mısralarımda
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce
Bir yer var,biliyorum
Herşeyi söylemek mümkün
Epeyce yaklaşmışım,duyuyorum
ANLATAMIYORUM

Ne anlatabiliyor, ne de anlayabiliyordum. Kardeşim ve annemin yüzündeki
tebessümleri, babamın suratının bembeyaz olmasına karşın dolan
gözlerine, ağlamama konusunda bu kadar direnişini ne aklım ne mantığım kabul
etmiyordu.
Arabada herkes konuşuyordu ama hepsi bir uğultuydu sanki, hiçbirini
duymuyordum. Sadece radyoda çalan parçanın sesini ayırt edebiliyordum: Kenan
Doğulu’nun sesiydi; “bugün pamuk kalbinden taşınıyorum,masal diyarlara göç
edip yeniliyorum…”
Bu bir raslantı olamazdı. Sözleri sanki ablamın bana veda mektubuydu.
1 saat sonra babamın telefonu çalıyordu. Arayan amcamdı. Emel İstanbul’a
geldi.Uçak indi, birazdan yanımızda olur… İşte o an beynimde çakan
şimşekler, o koca akşamın gözümün önünden geçmesi… hepsini
hatırlıyordum. Evet, ablam gitmişti. Ancak o zaman idrak edebildiğim bu gerçek
canımı acıyıyordu. Ablamın, ertesi sabah Amerika uçağına binecek olması, o
görkemli Pennsylvania Üniversitesine gidecek olan arkadaşlarıyla alti sene
sürecek maceraya atılmasına 9 saat olması, o 9 saat boyunca benimle aynı
havayı teneffüs edecek olması biraz olsun hafifletiyordu kalbimin üstündeki
o büyük yükü.
Şu an saate bakıyorum 22:10, 50 dk sonra yeni hayatına adım atacak.
Yolun açık ve aydın olsun ablacım….;)

Seher Ipek Gencer